بیماری های مقاربتی یا آمیزشی یک عنوان کلی برای بیماری هایی است که اغلب از طریق انواع روش های آمیزشی جنسی منتقل می شوند. در برخی موارد نیز این بیماری ها از طریق غیر جنسی مانند استفاده از سوزن مشترک در معتادان و.. انتقال می یابند. در ادامه با این بیماری ها و نشانه های آن آشنا خواهید شد.

بیماری کلامیدیا (Chlamydia)

کلامیدیا یک عفونت باکتریایی در مجرای تناسلی است. معمولا کلامیدیا به‌سختی تشخیص داده می‌شود، زیرا در مراحل اولیه‌ی بیماری تقریبا بدون علامت یا با علائم بسیار خفیف است و معمولا افراد بین دو تا سه هفته بعد از ابتلا، متوجه این بیماری می‌شوند. همچنین زمانی‌که علائم بروز می‌کند، معمولا آن‌قدر خفیف و گذراست که به‌راحتی نادیده گرفته می‌شود.

 علائم احتمالی ابتلا به کلامیدیا:

  • دفع ادرار دردناک
  • درد خفیف شکمی
  • ترشحات واژنی در خانم‌ها
  • ترشح از آلت‌ تناسلی (پنیس) در مردان
  • احساس درد در حین رابطه‌ی جنسی در خانم‌ها
  • خونریزی در میانه‌ی دوره‌ی عادت ماهیانه
  • درد بیضه در مردان

بیماری سوزاک (Gonorrhea)

سوزاک یک عفونت باکتریایی در مجاری تناسلی است. همچنین می‌تواند در دهان، گلو، چشم و مقعد هم رشد کند. اولین علائم بیماری سوزاک معمولا ۱۰ روز بعد از ابتلا بروز می‌کند. همچنین ممکن است بعضی از افراد ماه‌ها قبل از اینکه علائم بروز کند، به این بیماری مبتلا شده باشند.

علائم و نشانه‌های بیماری سوزاک

  • ترشحات نازک، کدر یا خونی از پنیس و واژن
  • احساس درد یا سوزش در هنگام دفع ادرار
  • خونریزی شدید در هنگام قاعدگی یا خونریزی بین دوره‌های عادت ماهیانه
  • حرکت دردناک روده
  • درد و تورم بیضه
  • خارش مقعد

بیماری تریکوموناس (Trichomoniasis)

تریکوموناس یکی از رایج‌ترین بیماری های مقاربتی است که به‌وسیله انگل میکروسکوپی به نام تریکوموناس واژینالیس (Trichomonas vaginalis) ایجاد می‌شود. این بیماری طی رابطه‌ی جنسی در افرادی که آمادگی ابتلابه بیماری‌های عفونی را دارند منتقل می‌شود و گسترش می‌یابد. این بیماری بیشتر مواقع مجرای ادراری در مردان و واژن در زنان را آلوده می‌کند، اما معمولا بدون علامت است. معمولا علائم این بیماری بین ۵ تا ۲۸ روز بعد از ابتلا ایجاد می‌شود و این علائم می‌تواند از یک سوزش خفیف تا التهابات شدید متغیر باشد.

علائم و نشانه‌های احتمالی بیماری سوزاک شامل موارد زیر است:

  • ترشحات روشن، سفید، سبز یا زرد رنگ از واژن
  • ترشح از پنیس
  • بوی تند واژن
  • خارش یا سوزش واژن
  • سوزش یا خارش داخل پنیس
  • احساس درد در حین رابطه‌ی جنسی
  • دفع ادرار دردناک

 بیماری ایدز (HIV)

HIV  نوعی عفونت است که به‌وسیله ویروس نقص ایمنی انسان ایجاد می‌شود. این ویروس در میزان توانایی بدن برای مبارزه با ویروس‌ها، باکتری‌ها و قارچ‌هایی که طی بیماری ایجاد می‌شوند، اختلال ایجاد می‌کند و می‌تواند سبب ایجاد بیماری ایدز شود. ایدز بیماری خطرناکی است و زندگی فرد را تهدید می‌کند. علائم اولیه HIV در ابتدا چندان مشهود نیستند. بعضی از افراد ۲ تا ۶ هفته بعد از ابتلا، علائمی شبیه‌ به علائم آنفولانزا دارند. بااین‌حال تنها راه تشخیص ابتلابه HIV انجام آزمایش است.

علائم و نشانه‌های اولیه‌ی ابتلا به HIV

  • تب
  • سردرد
  • گلودرد
  • تورم غدد لنفاوی
  • جوش پوستی
  • خستگی

معمولا یک هفته یا یک ماه زمان می‌برد تا این علائم و نشانه‌ها ظاهر شوند و بیشتر مواقع با سایر بیماری‌های عفونی اشتباه گرفته می‌شوند. در این دوره، عفونت در فرد زیاد می‌شود. علائم شدید عفونت HIV معمولا ۱۰ سال بعد از عفونت اولیه ظاهر می‌شود. زمانی‌که ویروس گسترش می‌یابد و سیستم ایمنی را تخریب می‌کند، ممکن است علائم و نشانه‌های زیر به‌صورت خفیف یا شدید در فرد وجود داشته باشد:

 

نشانه‌های اولیه‌ی ابتلا به عفونت HIV:

  • بزرگ‌شدن غدد لنفاوی
  • اسهال
  • کاهش وزن
  • تب
  • و سرفه و نفس‌های کوتاه

علائم و نشانه‌های مرحله‌ی تأخیری عفونت HIV:

  • خستگی‌های بدون علت و مداوم
  • عرق شبانه
  • احساس سرمای بیش‌ازحد یا تب شدید (بالای ۳۸ درجه) به‌مدت چند هفته
  • تورم گره‌های لنفاوی برای چند هفته
  • اسهال شدید
  • سردرد مداوم

بااین‌حال بسیاری از افراد مبتلا می‌توانند با استفاده از روش‌های درمانی و مراقبت‌های مناسب به‌خوبی زندگی طبیعی خود را ادامه دهند. یادتان باشد بیماری های مقاربتی ممکن است علائم مشخصی نداشته باشند، بنابراین مراقبت‌های دائمی برای زوجین بسیار ضروری است و در صورت ابتلا به بیماری، هر دو نفر باید تحت درمان قرار بگیرند. به‌یاد داشته باشید پیشگیری و تشخیص به‌موقع سبب صرفه‌جویی در زمان و هزینه خواهد شد.

بیماری پیرونی

بیماری پیرونی که به «سفتی پلاستیکی آلت» ترجمه شده است؛ نوعی اختلال در بافت فیبری آلت تناسلی مردان است که به علت رشد پلاک های لیفی در بخشی از بافت نرم آلت به وجود می آید و 1 تا 4 درصد مردان به این عارضه مبتلا می شوند. این بیماری خطرناک اگر به موقع درمان نشود، باعث ناتوانی جنسی خواهد شد. شیوع این بیماری از دهه پنجم زندگی به بعد است ولی متاسفانه در ایران بیشتر بیماران مبتلا زیر 50 سال هستند و در دهه سوم و چهارم زندگی دچار این عارضه می شوند. یکی از دلایلی که باعث می شود شیوع ابتلا به این بیماری در دهه سوم و چهارم زندگی باشد، تا کردن آلت تناسلی در حالت نعوظ برای از بین بردن نعوظ است که عده ای به این عمل «تقاندن» می گویند.

برای پیشگیری از ابتلا به این بیماری بهترین راه مراقبت از آلت تناسلی در برابر ضربه است. اگر به هر دلیلی ضربه ای به آلت تناسلی وارد و باعث آسیب به آن شد، به خصوص اگر همراه با کبودی و خونمردگی بود، باید به پزشک متخصص مراجعه شود.اگر در مراحل اولیه بیمار به پزشک مراجعه نکند، کم کم بافت فیبری و پلاک ایجاد می شود و با گذشت زمان، کلسیم در بافت فیبری یا همان پلاک رسوب می کند که بیماری در این مرحله غیرقابل درمان خواهد بود. تشکیل این پلاک ها باعث کوچک شدن آلت تناسلی می شود. بهترین روش تشخیص پلاک و رسوب کلسیم در پلاک، سونوگرافی از آلت تناسلی است که باید به وسیله متخصص انجام شود.